‌دوستان تمشکی سلام❤️

وقت بخیر🙏🏽

متاسفانه این روزا غلط‌های املایی داخل نوشته‌های ما خیلی زیاد شدن و نوشتن یک سری از کلمات به شکل نادرست به شدت رایج.

وقتی ما نوشته‌ای رو بین افراد زیادی به اشتراک می‌ذاریم و به قواعد نگارشی و املای صحیح کلمات توجهی نداریم، باید این رو بدونیم که مخاطبین ما دو دسته هستند: دسته اول افرادی که با دستور زبان و املای کلمات آشنایی کامل دارن و با دیدن این اشتباهات، دید بدی نسبت به ما و کارمون پیدا می‌کنند و دسته دوم افرادی هستند که آشنایی زیادی ندارن و ممکنه از اشتباهات ما الگوبرداری کنند.

نگارش غلط باعث می‌شه که مخاطب ما موقع خوندن متن به مشکل بخوره و به نظرم تا حدی ارزش نوشته رو پایین میاره.

به همین دلیل این تاپیک رو زدم که با کمک هم غلط‌های املایی رایج داخل نوشته‌ها (چه داخل رمان‌ها و چه نوشته‌های عادی و روزمره) رو اینجا همراه شکل صحیحشون به اشتراک بذاریم.

من یک سری نکات رو نوشتم (بعضی از این موارد رو قبلا داخل گروه نویسنده‌ها فرستادم ولی دوباره اینجا می‌نویسم) و ممنون می‌شم شما هم هر نکته‌ای که می‌دونید رو داخل کامنتا بنویسید.

البته جایی می‌خوندم که: «در رسم‌الخط محاوره‌ای و شکسته‌نویسی نمی‌شه خیلی راحت از «غلط و درست» حرف زد و مرز غلط املایی رو به دقت مشخص کرد» و باید این مسئله رو هم در نظر گرفت.

🔹برای طولانی نشدن پست، ادامه‌ی مطالب رو داخل تاپیک دیگه‌‌ای می‌ذارم.

📖 🖊️ 📜 🌱

🔶 هکسره

«هکسره» به فرق «ه» و کسره در نوشتار عامیانه اشاره داره که به غلط مصطلحی برای نگارش فارسی تبدیل شده. توی نگارش فارسی، کسره (-ِ) و حرف «ه» یک نوع تلفظ دارن و هکسره اصطلاحیه که برای اشتباه نوشتن این دو، به جای یکدیگه استفاده می‌شه.

حداقل 4 تکواژ برای صدای e داریم:

1) ترکیبات وصفی و اضافی:

بین «موصوف‌ و صفت» و «مضاف و مضاف‌الیه» نمی‌تونیم از «ـه» استفاده کنیم؛ بلکه فقط از کسره یا همون نقش‌نمای اضافه استفاده می‌کنیم.

مثال 👈 دستِ من

در راه ورودیه ساختمان، هیچ‌کس غیر از من نبود.

در راه ورودیِ ساختمان، هیچ‌کس غیر از من نبود.

نکته 1‌: گذاشتن کسره (-ِ) بین «موصوف‌ و صفت» و «مضاف و مضاف‌الیه» لزومی نداره و بیشتر برای نوآموزا استفاده می‌شه؛ مگر توی مواردی که بدونیم ممکنه ابهام ایجاد بشه.

مثال 👈🏽 اسبِ سواری/ اسب‌ْ سواری

نکته 2‌: کلماتی که به «ه»، «ا» و «و» ختم می‌شن، یک صامت میانجی «ی»، تو حالت موصوفی یا مضافی به اونا اضافه می‌شه.

مثل 👈🏽 خانه‌ی سبز، پرتوی آفتاب، کلای گران قیمت

***************

2) جایگزین فعل «است»:

توی نوشته‌های عامیانه به جای فعل «است» از ( ـه یا ه) استفاده می‌کنیم و در صورتی‌ که استفاده نشه جمله‌ی ما بدون فعل و ناقصه!

مثال👈 کتاب خوندن توی هر سنی مفیده (است)

❌ بدیش اینِ که... 👈🏽 ✅ بدیش اینه که...

🔰 راهنمایی:‌ اگه موقع استفاده از (ـه یا ه) و کسره (-ِ) در دو مورد بالا به مشکل خوردیم می‌تونیم (ـه) رو حذف و فعل «است» رو جایگزین اون کنیم؛ اگر جمله معنای درستی داشت پس استفاده از (ـه) صحیحه و در غیر این صورت باید از کسره استفاده بشه.

مثال👇

🔵 گله سرخ پژمرده شد 👈🏽 گل است سرخ پژمرده شد

بعد از جایگزین کردن فعل «است» جمله معنای درستی پیدا نمی‌کنه؛ پس (ـه) رو حذف می‌کنیم و شکل صحیح جمله به این صورته: «گل سرخ پژمرده شد»

🔵 بدیش اینه که... 👈🏽 بدیش این است که...

جمله‌ی ما معنی درستی داره پس استفاده از (ـه) درسته و نیازی به حذفش نیست.

***************

3) نشانه‌ی معرفه در محاوره:

اون دختره که دیروز همراهم بود

📌 معرفه: یعنی شناخته شده. برای مثال وقتی می‌گیم «کتابه که دست دوستمه» یعنی کتابی که قبلا در موردش صحبت کردیم یا ازش شناخت داریم.

***************

4) پسوند در انتهای اسم‌ها یا صفت‌ها:

انگیزه، روزنه، دهنه

🚫 دقت کنید که تکنیک جایگزین کردن فعل «است» به جای «ـه» در موارد 3 و 4 به کار نمی‌ره.

🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

🔶 این مدل نوشتنم کاملا غلطه! (خلاصه نویسی و حذف حروف)

👈🏽 ب دوستم بگو ک من رفتم

🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

🔶 «را»ی مفعولی در محاوره

جمله‌های زیر رو در نظر بگیرید:

کتابُ بردار

کتاب و بردار

کتابو بردار

کتاب رو بردار

شیوه‌ی صحیح نوشتن «را»ی مفعولی توی محاوره در جمله‌های سوم و چهارم دیده می‌شه اما درست‌ترین شکل اون گزینه‌ی چهارمه یعنی به این صورت: «کتاب رو بردار».

دو جمله‌ی اول یعنی «کتابُ بردار» و «کتاب و بردار» اشتباه هستند.

🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱🌱

این اشتباهاتی که داخل این پست بهشون اشاره شد به شدت داخل رمانا و نوشته‌های دیگه رایج هستند. پس ممنون می‌شم اگه وقت بذارید و مطالب رو بخونید🌹

************************************

#ویرایش #غلط #هکسره #املا #درست_بنویسیم