یه اتفاق خیلی رایج که در روابط عاطفی، حالا چه دوست دختر پسری، چه عقد و چه زندگی زناشویی وجود داره، اینه که یکی از طرفین با وجود اینکه آشکارا مورد خشونت عاطفی، کلامی، جنسی و فیزیکی قرار می گیره، باز هم احساس مثبتی نسبت به طرف مقابل داره و حاضر به ترک رابطه نمی شه.

به این پدیده که فرد قربانی با وجود آزار دیدن، نسبت به طرف مقابلش احساس همدلی، همراهی و وفاداری داره "سندرم استکهلم" می گن.

حالا چرا این اسمشو براش گذاشتن؟

"سندرم استکهلم" اشاره به جریان سرقت بانکی در سال ۱۹۷۳ در استکهلم سوئد داره. توی این جریان، چهار نفر از کارمندان بانک به مدت شش روز به گروگان گرفته می شن؛ اما بعد از آزادی در کمال تعجب نه تنها از گروگان گیراشون دفاع کردن و علیه شون شهادت ندادن، بلکه شروع به جمع آوری پول برای هزینه های وکالت اونها کردن و کلی کمپین راه انداختن برای دفاع از گروگانگیرها!

این پدیده علاوه بر روابط عاطفی، در روابط دوستانه، خواهر برادری، پدر فرزندی، مدیر کارمندی و به طور کلی هر رابطه ای که یکی از طرفین در موضع قدرت و کنترل قرار داره و زور میگه هم ممکنه خودش رو نشون بده. ما در روابط عاطفی به شدت شاهد سندروم استکهلم هستیم، فردی که مدام تو رابطه اش شاهد تحقیر، تنبیه، تهمت و توهینه ولی با توجیهاتی مثل اینکه:

"درسته که زنم/ شوهرم دست بزن داره، اما بعدش ازم معذرت خواهی می کنه"،

"درسته که تو جمع تحقیرم می کنه، اما هیچی تو دلش نیست"؛

"همه مردها این جوری آن، نباید زیاد سخت بگیرم، درست میشه"،

"تو این یه سال فقط دو بار کتکم زده"؛

"اگه دوستم نداشت که این همه کادو برام نمی خرید، یا منو سفر خارجی نمی برد"،

"حالا از سرکار اومده خسته بوده یه چیزی گفته"،

"اصن تقصیر خودمه که بهم توهین می کنه"

درسته که بعضی وقتها ما نیاز داریم که برای تسکین رنج هامون، تا حدی واقعیت پیش رومون رو تخفیف بدیم ولی بدبختی از نقطه ای شروع میشه که به جای تخفیف واقعیت، دست به تحریف واقعیت می زنیم. اون بخش خوشایند رو نگه میداریم اما بخش های آزار دهنده رو کمرنگ و بی اهمیت می کنیم و به دست فراموشی می سپریم.

حالا چاره چیه؟

اونچه که تو این شرایط بهمون کمک می کنه تمام احساسات خوب و بدمون رو بدون کم و کاست، بدون تحریف، بدون کاهش شدت درد نسبت به شریک عاطفی مون بشناسیم و تصویر کاملی از احساسات مثبت و منفی مون پیدا کنیم.

ما با تحریف واقعیت به صورت موقتی خودمون رو از درد کشیدن نجات میدیم، ولی در دراز مدت رنجی نامتناهی نصیبمون میشه. حالا انتخاب شما کدومه؟ درد لحظه ای یا رنج همیشگی؟

#مهشیدـابارشی

#وحید_دامن_افشان

🌱🌱🌱🌱🌱

ســلام

اولین روز بهمن ماهتون بخیر

😍😘🌹❄⛄🌧

این مورد رو من توی رمانا زیاد دیدم و همچنان می بینم

این که توی داستانمون به مشکلات و معضلات مختلف بپردازیم خیلی خوبه👌

اما به شرطی که ازشون به عنوان درد، اختلال و مشکل یاد کنیم و نهایتا یک نتیجه گیری درست داشته باشیم و واقعیتها رو نشون بدیم👍